را در اندلس گذراند و نزد گروهى از دانشمندان از جمله ابو وليد وقشى قاضى دانيه ، دانش آموخت . ابو الصلت در 489 ق / 1096 م به مصر رفت و به دستگاه افضل بن امير الجيوش ، وزير تواناى الآمر خليفه فاطمى پيوست ، در برخى منابع آمده است كه وى پيش از رفتن به مصر ، مدتى در مهديه نزد اميران صنهاجى به‌سربرده و از سوى حاكم مهديه ، به رسولى به مصر رفته است ، مختار تاج المعالى ، يكى از نزديكان افضل ، ( وزير خليفه ) به فضل ابو الصلت پى برد و به او علاقه يافت و به بهره‌جويى از آگاهىهاى او در عرصه‌هاى پزشكى و نجوم پرداخت ، و سرانجام به‌رغم حسد و زشت‌خويى كاتب افضل كه در مجلس وزير ، مجال ستايش از دانشمندان را به كسى نمىداد ، ابو الفضل و دانش او را بسيار ستود ، و گواهى گروهى از بزرگان اهل دانش را در برترى وى بر ديگر نويسندگان آن روزگار نقل كرد ، گويا تاج المعالى در چشم افضل ( وزير ) آن‌قدر محتشم بود كه كاتب وزير جرأت معارضه با وى نكرد و ناگزير خشم خويش را فروخورد ، امّا از او و نيز از ابو الصلت كينه‌اى شديد به دل گرفت ، زمانى كه افضل بر تاج المعالى خشم گرفت و او را به زندان افكند ، كاتب او فرصت انتقام يافت و اتهامى بر ابو الصلت وارد ساخت ازاين‌رو ابو الصلت نيز زندانى شد و مدت 3 سال و يك ماه در حبس بسر برد . علت زندانى شدن ابو الصلت را در اين دانسته‌اند كه بنا به گفته او بدگويى يكى از شاگردانش نزد افضل ، خشم وزير را نسبت به او برانگيخته است ، امّا ابن ابى اصيبعه ناكامى ابو الصلت در بيرون كشيدن يك كشتى غرق‌شده كه حامل مس بوده است را سبب زندانى شدن وى مىداند . ابو الصلت پيش از زندانى شدن به تدريس علوم ادبى نيز مىپرداخته